Të respektohet parimi i prezumimit të pafajësisë dhe pavarësia e gjykatës

08.11.2006

Më datën 3 Nëntor 2006, Prokuroria i ka drejtuar Gjykatës së Tiranës kërkesën për vlerësimin e masës së sigurimit ndaj pesë personave: Niko Dhima, Maxhit Alibali, Shpëtim Peza, Faik Ymeri dhe Alban Doda. Ata akuzohen për legalizimin e dokumentave të falsifikuara në Drejtorinë Konsullore të Ministrisë së Jashtme.

Gjykata, më datën 4 Nëntor 2006 mori në shqyrtim kërkesën e mësipërme dhe vendosi për dy të parët burg pa afat, për të tretin (Shpëtim Pezën), 20 ditë burg me qëllim që prokuroria gjatë hetimeve të përcaktonte rolin e tij në kryerjen e kësaj vepre, ndërsa për Faik Ymerin dhe Alban Dodën në mbështetje të nenit 231 të Kodit të Procedurës Penale, urdhëroi lirimin dhe detyrimin e tyre për paraqitje në organin e hetimit.

Të nesërmen e këtij vendimi me datën 5 Nëntor 2006, reagoi Ministria e Brendshme nëpërmjet zëdhënësit të tij në një konferencë për shtyp. Në deklaratën e tij para mediave ai e quajti “absurd” lirimin e Faik Ymerit dhe Alban Dodës, se në ngarkim të tyre kishte “Prova të mjaftueshme dhe të pakundërshtueshme”, se “Gjykata e Tiranës, me një shkelje flagrante la të lirë sekserët kryesorë Faik Ymerin dhe Alban Dodajn. Ministria e Brendshme shpreh shqetësimin e saj në lidhje me këtë çështje ku puna disa mujore për zbulimin e këtij grupi, grumbullimi i dhjetra provave e paraqitja e shumë dokumentave sabotohen dhe bëhen të pavlefshme nga organi i drejtësisë”.

Komiteti Shqiptar i Helsinkit e shikon të nevojshme të theksojë se kompetencat e çdo organi, pra edhe ato të Prokurorisë, gjykatës, policisë gjyqësore, Ministrisë së Punëve të Brendshme etj., janë përcaktuar në Kushtetutë dhe në dispozitat përkatëse ligjore.

Në këtë vështrim, KSHH disa herë edhe më parë ka reaguar publikisht ndaj deklaratave që bien ndesh me parimin e prezumimit të pafajësisë, të sanksionuara në nenin 6 të Konventës Evropiane të të Drejtave të Njeriut dhe nenin 30 të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë ku thuhet se: “Kushdo quhet i pafajshëm përderisa nuk i është provuar fajësia me vendim gjyqësor të formës së prerë”.

                                                                                                            Vijon në faqen tjetër

Zëdhënësi i Ministrisë së Brendshme duke u shprehur për prova “të pakundërshtueshme”, ka cënuar në mënyrë të hapur këtë parim, sepse ka marrë atributet e gjykatës, madje të gjykatës që deklaron fajtor personin e akuzuar me vendim të formës së prerë. Vlen të përmendet se gjykata ka vendosur konform kërkesës së prokurorit.

KSHH thekson se as Prokurorisë që është i vetmi organ i ndjekjes penale dhe që me këtë cilësi ka kërkuar nga gjykata vlerësimin e masës së sigurimit, nuk do t’i lejohej një deklaratë e tillë. E vetmja e drejtë e saj, në qoftë se në rastin konkret nuk do të pajtohej me vendimin e gjykatës, do të ishte ankimi në gjykatën më të lartë.

Komiteti Shqiptar i Helsinkit konsideron tepër të nxituar dhe të papranueshme edhe atë pjesë të deklaratës të zëdhënësit të Ministrisë së Brendshme që e etiketon gjykatën si “sabotuese” të punës së kryer për zbulimin e këtij grupi.

Për KSHH-në, shprehje të tilla qoftë edhe në mënyrë indirekte, përbëjnë presion ndaj gjykatës kur dihet se: “Gjyqtarët janë të pavarur dhe i nënshtrohen vetëm Kushtetutës dhe ligjeve”, se “Ndërhyrja në veprimtarinë e gjykatave ose gjyqtarëve passjell përgjegjësi sipas ligjit” (Neni 145 i Kushtetutës).

Meqë rastet e cënimit të parimit të prezumimit të pafajësisë janë të përsëritura dhe meqë ato mund të shoqërohen me pasoja të dëmshme, Komiteti Shqiptar i Helsinkit u bën thirrje funskionarëve të shtetit dhe zyrtarëve të lartë si dhe të gjithë administratës publike që ta respektojnë këtë parim të rëndësishëm kushtetues.

Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut, në disa vendime të saj ka theksuar se ky parim duhet të zbatohet edhe nga administrata publike.