Integrimi i Shqipërisë dhe shoqëria civile  Emigrantët  Media  Zgjedhjet  Të miturit  Minoritetet  Policia  Edukimi ligjor  Shërbimi ligjor  Burgjet dhe vendet e paraburgimit  Shëndeti dhe të drejtat e njeriut  Ekzekutimi i vendimeve gjyqësore  Letra të KSHH  Informacione të tjera  PROJEKTE  RAPORTE  DEKLARATA

   ZGJEDHJET PARLAMENTARE

STRATEGJIA 2007-2010

  TAKIME KESHILLIMORE

Përgjigje e detyruar e KSHH-së për këshilltarin e Kryeministrit: Z. Kadilli është nxituar

Të drejtat e njeriut mund të kufizohen me ligj, jo me vendim

Më datën 16 janar 2006, Komiteti Shqiptar i Helsinkit nëpërmjet një deklarate reagoi publikisht ndaj njoftimeve se së shpejti do t’i paraqitej qeverisë për miratim projekt-vendimi që ndalonte punësimin e familjarëve dhe të të afërmve të zyrtarëve dhe ish-zyrtarëve të lartë bë sektorin e doganave, të tatimeve dhe prokurimeve publike. KSHH sugjeronte që ky projekt të mos miratohej sepse binte ndesh me Kushtetutën dhe legjislacionin në fuqi.

Në gazetën “Korrieri” të datës 29 Janar 2006 u botua intervista e z. Fatbardh Kadilli, këshilltar i kryeministrit për çështjet antikorrupsion. Pyetjes së gazetarit se “Ndërkohë ky projekt u kundërshtua nga organizata shqiptare e Helsinkit me argumente se ai shkel Kushtetutën për barazinë në punë”, ai i është përgjigjur si më poshtë: “Ka shumë kufizime të kësaj natyre dhe ky nuk është rasti i parë. Më çudit ndjeshmëria e Komitetit të Helsinkit e orientuar ndaj fenomeneve të kësaj natyre. Do të mirëkuptoja marrjen në mbrojtje të dikujt që akuzohet ndoshta, por jo të rregullimit ligjor. Kushtetuta i jep të drejtën ligjit që të japë kufizime të caktuara. Nuk e besoj se është e drejtë e njeriut që të punojë në doganë apo në tatime. Komiteti i Helsinkit le të mbrojë të drejtat e njeriut dhe mbrojtjen e asaj që jepet me ligj. Nëse me ligj diçka ndalohet dhe ky ligj nuk është në kundërshtim me Kushtetutën besoj se është një deformim në këtë rast ose një keqkuptim nga ana e tyre”.

Që z. Kadilli të mos pajtohet me deklaratën e KSHH-së, kjo për ne është e kuptueshme dhe normale.

Megjithëkëtë, menduam të japim një përgjigje sqaruese sepse disa koncepte të parashtruara në intervistën e sipërcituar na duken të gabuara.

Së pari,  z. Kadilli çuditet për ndjeshmërinë që ka KSHH-ja ndaj fenomeneve të tilla, por nuk shpjegon çfarë kupton ai me shprehjen “fenomene të tilla”. Në qoftë se KSHH-ja nuk do të ishte i ndjeshëm dhe nuk do të reagonte ndaj veprimeve, masave ose fenomeneve që cënojnë të drejtat dhe liritë e shtetasve të sanksionuara në Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, nuk do të justifikonte ekzistencën e tij 15 vjeçare.

Në pikën e parë të statutit të KSHH-së thuhet se misioni i tij kryesor është mbrojtja dhe respektimi i lirive dhe të drejtave të shtetasve;

Së dyti, Komenti i tij se “do të mirëkuptonte marrjen në mbrojtje të dikujt ndaj të cilit ndoshta akuzohej, por jo të rregullimit ligjor”, mendojmë se është jo vetëm i paqartë, por edhe i gabuar. Detyra e KSHH-së është të reagojë kur në kundërshtim me ligjin kryhen veprime në dëm të shtetasve. KSHH-ja reagon edhe në ato raste kur dispozitat përkatëse ligjore ose aktet nënligjore cënojnë liritë, të drejtat dhe interesat e ligjshme të shtetasve.

Z. Kadilli shkon shumë larg kur këshillon KSHH-në të heshtë në rastet kur ka rregullime ligjore, ose kur diçka që parashikohet në ligj konsiderohen antikushtetuese nga kjo organizatë.

Ai e di mirë se Gjykata Kushtetuese për jo pak dispozita ligjore ose akte kushtetuese ka deklaruar antikushtetueshmërinë  e tyre, pikërisht sepse ato cënonin të drejtat dhe liritë e shtetasve të sanksionuara në Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë.

Së treti, nuk duam të besojmë që z. Kadilli të jetë shprehur se: “Nuk e besoj se është e drejtë e njeriut që të punojë në dogana apo në tatime” kur dihet se shtetasi “është i lirë të zgjedhë profesionin, vendin e punës si dhe sistemin e kualifikimit të vetë profesional” (neni 49 i Kushtetutës), se shtetasit janë të barabartë para ligjit (nenin 18 i Kushtetutës) se në përputhje me kërkesat e ligjit shtetasit mund të punojnë kudo, pra edhe në sektorin e doganave ose të tatimeve.

Së katëri, ne pajtohemi me atë pjesë të intervistës ku z. Kadilli shprehet se të drejtat e njeriut mund të kufizohen me një ligj që nuk vjen në kundërshtim me Kushtetutën dhe se ky nuk është rasti i parë.  Veç një gjë nuk kuptojmë: përse projekt-vendimin (që u miratua me një shtrirje më të gjerë) dhe që kufizon të drejtat e njeriut ai e barazon me ligjin?!.

Në parim, si ne edhe z. Kadilli jemi të të njëjtit mendim se kufizimi i të drejtave të njeriut përcaktohet me ligj. Derisa është kështu, projekti ose vendimi nuk janë në përputhje me nenin 17 të Kushtetutës ku thuhet se: 1. Kufizime të të drejtave dhe lirive të parashikuara në këtë Kushtetutë mund të vendosen vetëm me ligj për një interes publik ose për mbrojtjen e të drejtave të të tjerëve. Kufizimi duhet të jetë në përpjestim me gjendjen që e ka diktuar atë. 2. Këto kufizime nuk mund të cënojnë thelbin e lirive dhe të drejtave dhe në asnjë mënyrë nuk mund të tejkalojnë kufizimet e parashikuara në Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut”.

Nga përmbajtja e dispozitës të mësipërme del se kur shtrohet çështja e kufizimit të të drejtave dhe lirive të parashikuara në Kushtetutë, i vetmi organ që vlerëson kushtet dhe kriteret që bëjnë të nevojshme kufizimin e tyre është Kuvendi i Shqipërisë.